Afkicken deel 2: Tramadol

In navolging op Afkicken deel 1, nu ook het verhaal over Tramadol!

Sinds vorig jaar januari slikte ik Tramadol tegen de pijn. Met een dubbele hernia, een verkeerde houding en teveel stress in mijn lijf kreeg ik kortsluiting en kreeg ik de pijn niet onder controle. Een bijzonder gevaarlijke ontwikkeling, omdat ik weet hoe mijn gedachten op hol kunnen slaan in periodes van extreme pijn.

In overleg met de neuroloog begon ik met 6×50 milligram per dag, dat is best behoorlijk veel kan ik je zeggen. En omdat ik liever niet zoveel rotzooi mijn lijf binnenknikker, besloot ik zelfstandig af te bouwen. Het lukte mij uiteindelijk om af te bouwen naar 50 milligram per dag. Een flinke overwinning, al zeg ik het zelf. Ik functioneerde redelijk en liet het daar dan ook bij. Zo werkte het prima. Totdat ik een weekend weg ging en mijn pillen vergeten was. Ik besloot dan maar door te zetten, ik had ze toch al twee avonden niet ingenomen, dus kon ik net zo goed doortrekken en helemaal stoppen.

Ik was even vergeten hoe het afkicken van Tramadol ook alweer werkelijk ging. Eerst komt de pijn een beetje terug, daarna krijg je een soort spierpijn. Gevolgd door een gevoel van koorts, eigenlijk denk je dat je griep krijgt. Niet lang daarna krijg ik buikkrampen, voel ik me doodziek en raak ik in paniek. Ik bel de huisarts en we besluiten gewoon weer de normale dosis in te nemen, en later plannen we een goede afbouw. Maar eerst maar weer even proberen er bovenop te krabbelen.

Ik neem een pil in, licht teleurgesteld in mezelf omdat het niet gelukt is, maar ook blij omdat ik weet dat het beroerde gevoel uiteindelijk wegtrekt. Al snel voel ik de pil landen. Ik moet gaan liggen want ik heb het gevoel dat ik knock out ga. Ik beland in een trip, mijn kaken klemmen op elkaar en ik kan niet meer praten. Ik moet blijven liggen en wachten tot het is overgewaaid. Mijn brein verdrinkt in een storm van beelden en gedachten, zonder enige logische structuur. Na een uur of 4 is het minder en kan ik weer een beetje nadenken. Ik ben alleen heel moe, en die nacht slaap ik heel diep en lang.

’s Morgens word ik wakker. Alles doet pijn. De Tramadol werkt nog niet genoeg tegen de pijn, ik moet weer een vast niveau behalen en dat duurt even. Ik ben kapot. Het duurt dagen voor ik me weer een beetje de oude voel. Ik heb nog zeker 2 weken knetterende koppijn door mijn nekspieren die aanvoelen als staal. Een fysio maakt de boel los en helpt me er weer een beetje bovenop.

De ervaring maakt de noodzaak van het afkicken weer overduidelijk, wat een rotzooi is het toch. Eenmaal weer op volle sterkte en werkend als voorheen, kan ik een plan smeden. Ik ga over op de druppels. Van 50 milligram per dag, ben ik na ongeveer 10 dagen op 40 milligram per dag. De pijn komt een beetje terug, maak ik zet door. Ik ga mijn keiharde best doen om er helemaal vanaf te komen. Dat gaat lukken, ik weet het zeker.

De weken daarna bouw ik een druppel per dag af, dat voorkomt de nare bijwerkingen en daardoor kan ik wennen aan bewegen zonder de pijnstiller.

Ik ben dan ook heel erg blij dat het is gelukt! Tramadol vrij, niet volledig pijnvrij maar comfortabel genoeg om het nu niet in te nemen, en liever helemaal nooit meer.

20150622_tramadol2