Deel 2: De intake

Het was zover. De intake.

Ik praat eigenlijk nooit over wat zich in mijn gedachten afspeelt, ik stop het liever weg. Want als ik er over moet praten, moet ik me kwetsbaar opstellen, en aangezien ik een prooidier ben, doe ik dat liever niet 😉

Een bijzonder lieve psychologe zat tegenover mij, ik had me voorgenomen sterk te blijven. Ze vroeg me of ik uit kon leggen waarom ik aan haar tafel zat. Mijn ogen liepen al vol bij de eerste paar zinnen, watje.

Ik kan over sommige onderwerpen niet praten, en als ik dat wel doe, gaat het gepaard met onverstaanbaar gebrabbel, gebroken door tranen. Als ik er dan dus over moet praten, gaan de trossen los en de kranen open. Een pagina vol notities en een paar vragenlijsten verder, besloten we dat ik in aanmerking kom voor Exposure of EMDR. Hieronder een korte definitie van beide behandelmethodes:

Narratieve Exposure Therapie (NET) is een kortdurende, evidence based behandelvorm, specifiek ontworpen voor de behandeling van de (complexe) posttraumatische stress stoornis (PTSS) ten gevolge van meervoudige traumatiserende gebeurtenissen. Bij NET staan de exposure, de levenslijn en de context waarin het trauma plaatsvond centraal. In de behandeling wordt een levenslijn gecreëerd, waarbij alle belangrijke (positieve en negatieve) gebeurtenissen chronologisch gereconstrueerd en doorgewerkt worden. Het weer verbinden van de trauma-herinneringen en de context-herinneringen zorgt voor integratie van de trauma’s in het biografisch geheugen.

EMDR is bedoeld voor de behandeling van mensen met PTSS en andere traumagerelateerde angstklachten. Dit zijn klachten die zijn ontstaan als direct gevolg van een concrete, akelige gebeurtenis, waarbij het denken eraan nog steeds een emotionele reactie oproept.

De hoofdbehandelaar zal in een gesprek op 13 juni verder bepalen welke behandeling het gaat worden. Exposure is heel erg heftig, maar mogelijk wel de beste benadering. Ik wacht het rustig af.

Na de intake was ik compleet leeg, ik heb bijna het hele uur gehuild. En werd gelukkig niet getroost. Niemand die me wilde geruststellen, geen opmerkingen die mijn verdriet en angst ontkenden. Gewoon een luisterend oor die ook nog eens praktisch wat kan gaan betekenen om de problemen aan te pakken. Precies wat ik nodig had.

Lees hier deel 1 van mijn proces