Deel 3: de Intake deel 2

Verwarrend he. Sorry.

De eerste intake was met een behandelaar, de tweede intake was met een hoofdbehandelaar. Het lijkt misschien een beetje dubbel en bureaucratisch, maar ik ben er juist heel blij mee. Ze nemen de situatie heel serieus en kijken goed wat voor mij het beste plan is. Dat kan ik alleen maar toejuichen. Dat ik daardoor steeds met iemand anders om tafel zit vind ik geen probleem, de overdracht is heel erg goed, dus ik hoef niet iedere keer mijn verhaal opnieuw te doen.

Nu gaan ze in beraad, welke pad ik het beste kan bewandelen. Het zal vermoedelijk een combinatie worden, het is namelijk nogal groot en breed wat er speelt. En dat maakt het voor hun best een flinke uitdaging om een goede volgorde van stappen vast te stellen. Maar het voelt allemaal heel erg veilig, en ik vind ze stuk voor stuk prettig. Dat scheelt.

Gisteren dus bij de hoofdbehandelaar. We namen het eerder besprokene door, en vulden aan waar nodig. Ze wil graag samen kijken naar dat wat mij gevormd heeft, ondanks mijn overtuiging dat ik mijn jeugd helemaal heb afgesloten. Het is er, maar het geeft geen naar of onveilig gevoel. Maar het is er wel, en dat is voor hun wel van belang. Want als ik nu de behandeling in ga, kan het zijn dat als we de vorming niet aanpakken, ik over 10 jaar weer terug bij af ben.

Voor mij is het een afgesloten deel van mijn leven, maar het is wel verouderde software die mijn handelingen aanstuurt. Het zou mooi zijn als er een update kan komen van mijn besturingssysteem :).

Ik vind het niet spannend, ik kijk er juist naar uit, want ik wil dit graag oplossen. Het is allemaal zo rauw van binnen, en zo breekbaar. Ik heb daar ontzettend weinig behoefte aan. Ik wil weer open en prettig in het leven zijn, zonder het schuldgevoel, het opgestapelde verdriet en alle nare beelden.

Wordt vervolgd.

Lees hier deel 2, de intake

en hier het begin, deel 1.