Lekker in het park

Lekker in het park, de regen was gestopt met vallen, dus een rondje ademen met de hondjes. Het is altijd erg druk met honden, dus ik ga op tijden dat bijna nooit iemand in het park is.

Het is gelukkig stil op de parkeerplaats, dat betekent dat het rustig is in het park. Ideaal.

We beginnen onze wandeling. Helemaal aan de andere kant hoor ik een hond blaffen. De enige die, naast ons, een rondje loopt met de baas. Bij de dwarse oversteek kom ik ze tegen. De hond blijft maar blaffen, opgewonnen en hyperdepiep staat hij bij de sloot. De baas loopt onverstoorbaar verder, in mijn richting.

Eenmaal vlakbij vraag ik wat er in hemelsnaam aan de hand is met zijn hond. Hij haalt zijn schouders op en zegt dat er een kat in het water ligt. Ik schrik van zijn antwoord. Dus ik vraag of hij hem er dan niet uit moet halen? Hij schudt een beetje onverschillig zijn hoofd en zegt dat hij dat niet gaat doen. De hond doet het ook niet en dat is maar goed ook. Ik ben echt een beetje geschokt. Ik vraag of het een levende is of een dode… hij kijkt me glazig aan

“de tak bedoel je?”

Hmmm, hebben ze ook een woord voor dyslectisch horen?

Gelukkig kon hij er om lachen toen ik vertelde dat ik kat had verstaan. En gelukkig zei hij ook dat hij een kat niet in het water zou laten liggen. pffff. raar gesprek ook weer.

20150326_lekkerinhetpark2